"EEga" - The revenge of a reincarnated life!!

Wanted to watch “Eega” movie since all the promos started rolling. One reason was that it has Sudeep in its casting and another being the weird story of a house fly taking revenge on him. Expectations were a little less since usually the movies that give a lot of hype fail to meet up to them. Titles start with “Katha Chaptaanannaav” from a little girl to a father…. And the story begins..

Sudeep is a bad boy in the story who resorts to unfair means to get his business on rolling and who is also a playboy who firmly believes he can make any girl fall for him except his wife who refused to write her property to his name and finally had died mysteriously. He meets Bindu (Samanta) who works for an NGO and likes her. But she doesn’t fall for him, owing to her love towards Nani. When Sudeep realizes that she won’t even realize that he’s trying to make her fall for him, he kills Nani and makes it look like an accident.  Nani is reborn as a house fly and owes to take revenge on Sudeep and threatens to kill him.

Now, the whole crux of the story lies in how the fly kills him.

It’s a movie which will keep you curious until the end. It’s technically an awesome movie with the entire graphically created house fly and its tricks to make the villain’s life miserable.

The -falling in love- part of the movie is something which everyone can relate to, and the fun when the fly torments the villain is hilarious. Till now we, Kannadigas have watched other languages being used in Kannada movies, for a change, in this one, you get to hear Kannada dialogues by Sudeep. And obviously that gives you a sense of pride. Everyone in it have given their best but, it‘s the technical work in the movie that secures rank one. Sudeep has proven his acting abilities again. There is a tremendous improvement in Samanta’s acting too.

Note: Please do not get up and go when the movie seems to have finished, or you will miss 5more minutes of fun part that’s in queue after the ‘Eega’ song.

Thinkisi....

ಒಬ್ಬಾತ ಕೊಳವೊಂದರಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ... "ಯೆಜ್ಮಾನ್ರೆ!   ಇದೇ ನೀರಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆ-ದನ ಗಲೀಜು ಮಾಡಿವೆ! ನೀರು ಕುಡೀಬೇಡಿ!!". ಕುಡಿಯೆ ಹೊರಟವನು " What? I cant understand kannada. I'm staying in karnataka for 10 yrs now and still havent found a bit of need to learn it! Speak in english na..... " ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬಾತ, " Drink from both hands dude!!! You can drink more!!" ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ.


ಹೀಗಿರ್ಬೇಕ್ರೀ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನ. ತಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನವಶ್ಯ ದುರಭಿಮಾನ ತೋರಿಸೋರ ಮುಂದೆ, ಕನ್ನಡವನ್ನ ಸೆಟೆಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಮರ್ಯಾದೆಗೆ ಕಿರೀಟವೇ ಹೊರತು ಅವಮಾನವಲ್ಲ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಾಳಲುಗೊಡಿ.... ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಅನವಶ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಇನ್ನ್ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಉಪಯೋಗ ಬಿಡಿ. ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಮಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿ. ಕ್ಷೀಣಿಸ್ತಿರೋ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾಳು ಕೊಡಿ. ಗಾಂಚಾಲಿ ಬಿಡಿ., ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡಿ!

Prat recalls of college days-1

Eating chicklets, checking on new movies, long running discussion about boys, short run changing comments on make ups, cars and other vehicles, did we do the same good things way back in our college days? My answer'd be, sort of, ....Yes..

Me, Viju and Battu were friends fr life during MBA days. We used to have too many classes especially on saturdays which used to usually run till 7pm. The classes, thou were interesting, everything'd start to run above r heads aftr 5 in the evening. Then the chats'd start. Mobiles'd be busy msging to each other thou sittin next to one another. No one wanted to gain a lecturer's attention for an undue course of action. Despite that we'd start giggling in midst of class which'd eventually involve everyone and get warings from tutors. We'd long fr breaks and would plead to call it a day off. Once we were done with all the forcibly tied-up classes, a new world'd get revealed. Eat snacks(since the chats weren't available in r campus those days), gossip more about the guest lecturer than the guest lecture itself, and sink into r rooms with r new laptops loaded with movies more than subjects and presentations which mattered for the MBAcourse.

We'd get into study mode on and off, only once the exam dates were announced. Distinct stories of each friend in campus that we had known are worth remembering.

Those long talks over hostel dinner, crazy days of watching all the just then released pirated copies of movies, our study night-outs during exam,  weekend escapes to our natives, last minute assignment preparations, those idiotic golden dreamy irresponsible days when we were thrilled just by a slight drizzle outside our rooms' window pane'd never return now, we know. But recalling them makes us feel lively and I can still feel the greens of GKVK onto my mind....

Despite all this, hats off to r campus which taught us to think, work and live to the fullest, rather than to merely earn a meek living.

GKVK Zindabad!

ಅಮ್ಮಾ.. ಅಮ್ಮಾ,.. I love you..

ಎಂದಿನ ಅಮ್ಮಾ,

ಮನುಷ್ಯನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ. ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ಸತ್ಯವಾದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಿಚಾರದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಬದಲಾಗಿ ಸತ್ಯವೂ ನಂಬುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾರ್ಪಾಟಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗೇ ನನ್ನದೊಂದು ದೂರಬಾರದ ದೂರಿದೆ... ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಮೇಲೆ. ನನ್ನನ್ನು ಏಕಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹಡೆದೆ? ಗಂಡು ಮಗುವಾದರೆ ನಾನು ಮದುವೆಯ ನಂತರವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರಬಹುದಿತ್ತೆ ಎಂಬ ತುಲನೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಆಗಾಗ ಕುಟುಕುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ಮುಸುಕಾಗದೆ ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿವೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪೂರ್ವದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೀನೆ ನನಗೆ ಪ್ರತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಗುರು. ನಂತರವೂ ನಾನು ಚರ್ಚಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನೀ ಹೇಳಿದ ಎಷ್ಟೋ ಅಂಶಗಳು; ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಆ ಗೆಲುವಿಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಇಲ್ಲದಾಗ ನೀ ಕಲಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳೇ ನನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಮೂಲ. ನಾ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ನೀ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ "ತಾಯಿ ದೇವರೆಂದು ವೇದ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳುತಿಹುದು... ಜನನಿಯಿಂದ ಪಾಠಕಲಿತ ಜನರು ಧನ್ಯರು"- ಈ ಪದ್ಯ ನಿನ್ನ ನೋಡಿಯೇ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಭಾವ ನನಗೆ..ಬದುಕುವುದನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟು, ಸಂಯಮ ಮೇಳೈಸಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ರಕ್ತಗತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಸಿರಿ ನೋಡಿ ಬಾಯ್ ಬಿಡುವ ಪ್ರಪಂಚದೊಳಗೆ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಸಿರಿತನದಿಂ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಬಾಳಲು ತೋರಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ವಂದನೆ.

ಇಂದಿನ ಅಮ್ಮಾ,

ನಿಜವೇನೆಂದರೆ, ಕಾಲೇಜ್ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ಮನೆಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವಂತೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ವರನಾಗಲೆಂದು ನನ್ನ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವಾಗ ನೀವು ನನಗೆ ಸರಳವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಂಡದ್ದೇ ಮೊದಲ ಕಾರಣ. ನಾನೇನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಚೆಂದಾಗಿಯೇ ಕಾಣುವುದಲ್ಲವೇ ನಿಮಗೆ? ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯವೆರೆಗೂ ಕೊಂಚವಾದರೂ ಅಸಮಾಧಾನ ತೋರಿಲ್ಲ ನೀವು. ನಿಮ್ಮ 'ಸೊಸೆ-ಮುದ್ದಾ'ಗಿರುವ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸದಾ ಅರ್ಹಳಾದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಲೆ ಇರಲಿ, ಟೀವಿಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿರಲಿ, ಓದು ಇರಲಿ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ನನಗೆ ಬಲ.ಕಾಲಿಡುವ ಮನೆಯೆಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗುವುದೋ ಎಂದು ಬಗೆದಿದ್ದ ನನಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿತ್ತಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೂ ಹಾಸಿದ, ಹಡೆಯದಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮನಾದ ನನ್ನ ಅತ್ತೆಗೆ, ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಲಿಸುವ ಸಂಯಮದಿಂದ ಅಡುಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಈ ಅಮ್ಮನಿಗೆ, ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಹುಡುಗನನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿತ್ತವರಿಗೆ, ಈ ಜೀವ ಚಿರಋಣಿ.

ಚಣದ ಯುಗವು

ಸಮಯ ಜಗ್ಗಿ ಸರಿಯಲೊಲ್ಲ

ತನ್ನ ಪಟ್ಟು ಸಡಿಲವಿಲ್ಲ 

ಗೋಗರೆದರೂ ಇನಿದನಿಯಲಿ

ಆ ಕರಾರು ಸಡಿಲವಿಲ್ಲ

ಗಂಟೆ ಹಲವು ಸರಿದ ಮೇಲು

ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆ ಚಲಿಸಲೊಲ್ಲ

ಕಾದ ಮನಕೆ ತಂಪನೀವ

ಚಣವು ಅದುವೆ ಬಾರದೆ

ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಕಾದ ಸಮಯ

ನೂರು ಘಳಿಗೆ ಕಳೆದರೂನು

ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆ ಮನಕೆ ಅದುವೆ

ನೂರು ಘಳಿಗೆ ಭಾಸವು

ಆದರೂನು ಅದರ ಸೊಲ್ಲ

ಕೆಳ್ವರಾರು ಇನಿತು ಮೆಲ್ಲ

ಓಡುತಿರುವ ಕಾಲಕೆ ಲಗಾಮ-

ನೆಂತು ಬಿಗಿಸಲಿ?

ಅಂತು ಕಾದ ಸಮಯ ಬಂತು

ಸೋತ ಮನಕೆ ಒಲವ ಪಾನ

ಇನಿಯ ಬರುತ ಹರುಷ ತಂದ

ಯುಗವದೀಗ ಚಣವದಾಗ-

ಬಾರದೇಕೆ ಎನುತ ಚಿತ್ತ

ನಲಿದು ನಗುತ ಕುಣಿವುದು!!

Katori chat

kneaded dough spread evenly on a steel cup

Experimenting mood is my special visitor. Coz, usually the experiments turn out good. It may be since I’ll be too cautious as a first timer. This Wednesday, amma and appaji had been out, and it was my turn to cook for the day. My bro in law, his kid and my Nithin were at home. I wanted to prepare something for the evening snack and I recollected this chat which I saw on a TV show a few days back. I felt it messy since I had to deal with sticky maida flour as I was meddling with it for the first time. But my cooking paid off thoroughly when all of them enjoyed the chat.

In this one, the uniqueness lies in edible katori.

Here is its recipe...

Needed to knead:

Maida, salt, cumin, pepper powder, few tsps oil

Katori Chat

Method:

grams, sweet and green chutneys

Roll out kneaded dough to make small chapati and stick it around a small straight edged bowl as in picture and put it carefully in hot oil for deep frying. The steel cup can easily be removed from oil with the help of a spoon once the dough outside the bowl is half done. Dough will retain its cup shape. Once the whole Maida Katori turns golden brown, remove from the pan and place on some tissues to remove excess oil.

Katori chat---

• Place prepared katori in a serving bowl

• Spread a pinch of chat masala

• Add boiled grams

• Spread a spoon full of sweet and green chutneys (according to taste preference)

• Add onions, a pinch of salt, amchur powder, chat masala

• Decorate with a few drops of green chutney and serve. Add sev/chips as an option.

Sweet-sour chutney ….. Grind these:

Tamarind, seedless dates, cumin, little salt, little jaggery

Green-hot chutney ….. Grind these:

Green chillies, a bunch of cilantro, few pudina leaves, little salt, cumin

Checklist for filling Katori,

• finely chopped onions

• soaked, boiled and salted black gram

• soaked, boiled and salted green gram

• sev/chips (optional)

Powders needed:

Chat masala, amchur powder

ಮುಂಜಾನೆ

ಈ ಭಾನುವಾರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು. ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಿನೆಮಾಗಳ್ಯಾವುದೂ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇಳಿ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಗೋಪಾಲನ್ ಆರ್ಕೆಡ್ ಹೊಕ್ಕೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದು ಮುಂಜಾನೆ- ಚಿತ್ರದ ಪೋಸ್ಟರ್. ಗಣೇಶ್ ಸಿನಿಮಾ, ನೋಡೋಣ್ವಾ ಅಂದುಕೊಂಡು ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ವಿ. ಥಿಯೇಟರ್ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಕಲಾಸಾಮ್ರಾಟ್ ಎಸ್.ನಾರಾಯಣ್ ಪಿಚ್ಚರ್ ಅಂತ. ನಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೇನೂ ಹುಸಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಅನಾಮತ್ತು ೩ ಹಾಡುಗಳು ಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮಯ!! ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂಥಾ ಒಂದೂ ಹಾಡಿಲ್ಲ ಅದರಲ್ಲಿ. ಮುಂಜಾನೆ- ಅನ್ನುವ ಹೆಸರನ್ನು ಯಾಕೆ ಇಟ್ಟರು ಅಂತ ಕೂಡ ಖಂಡಿತಾ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಬೇಡಿ. ಎಸ್.ನಾರಾಯಣ್ ಅಂದ ಕೂಡಲೇ ಎರೆಡೆರಡು ಅರ್ಥದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆದೀತೆ?;ಅವೂ ಇವೆ. ಸದಭಿರುಚಿಯ ಹಾಸ್ಯ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ SRSಬಸ್ಸಿನ(?) ಅಭಿನಯ ಚೆನ್ನಾಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಹಾಕಿದ ದುಡ್ಡಿಗೆ ಮೋಸ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಚಿತ್ರೀಕರಣವೂ ಇಲ್ಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೇ ಆಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಅಷ್ಟು ಖರ್ಚೂ ಆಗಿರಲಾರದು.

ಕಥೆ ಹೀಗಿದೆ--

ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹುಡುಗಿ. ಗೋಡೆಯಾದರೂ ಸರಿ, ಬಟ್ಟೆಯಾದರೂ ಸರಿ.

ಅವಳು SRS ಬಸ್ ಹಿಂದೆ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆ ನಾಯಕನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಆ ಬರಹಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಅಂಕುರವಾಗುತ್ತೆ. ಹೆಸರು, ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಸಿಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಳೆ, ಹಾಗು ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಡುವ ಬಸ್ಸು ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನ ಅಗಲಿಸುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ನಾಯಕಿಗೆ ಗಣೇಶ್ ಜೊತೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮದುವೆಯಾಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾದದ್ದು ಅಂತ ತಿಳಿಯದ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮಿಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. (ಕಡೆಗೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಬರೆಯಲೇ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವಾ?).

ಗಣೇಶನ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಮಾಳವಿಕಾ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ವರ್ಕ್ ಒಂದೆರಡು ಅತೀ ಎನಿಸುವ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಥೆ ಪುಟ್ಟದಿದ್ದು, ತೀರಾ ಎಳೆದಿರೋದರಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ಸಂಕಟ ಹೆಚ್ಚೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ನೋಡಲೇ ಬಾರದ ಸಿನೆಮಾ ಏನಲ್ಲ ಇದು. ಹಾಗಾಗಿಯಾದ್ರೂ ಈ "ಪರವಾಗಿಲ್ಲ"ದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಬಿಡಿ :)

Anniversary

YES!!!

There is nostalgia when you’ve to stay up most of the night for the rituals a few days before marriage. But all the tiresomeness vanishes the moment you are put in limelight (since crave for publicity is a human tendency :) ). The sweetest thing is the dream that you pile up about the after married life. It might be the only dream that unknowingly keeps you awake during nights in anticipation of the good days to come. All the family members insist you to take more rest than taking any responsibilities; they kindle you for being in rosy dreams all the time, so, basically its time when you see everything in the world revolves around you. Even the dirtiest traffic will turn with all its positive things to a rhythmic music and mesmerizing carbon monoxide’s artistic escape from vehicles into the wind.

The happiest public moment  ;)  in married life is their marriage itself. It feels like it’d be great if people had annual marriage ritual. Given an opportunity, we would definitely marry every year in different customs and styles. Its basically so nice to see all relatives and friends happy about the ceremony. They wish you and bless you, tell secret things of their knowledge about the couple’s childhood. And basically there’s a huge gathering where the couple is crowned the king and queen of the ceremony.

And…………

Its been an year since r marriage!!

And, we’re so happy about it.

Being in each other's arms, when we think of all the past moments of our marriage, its not just an event, but a lifetime sweetest memory for us!!

ಒಲುಮೆಯ ಬೆಳಕು

ಪ್ರೀತಿ ಸಿಂಧುವಾಗಿ ಬಾಳು
ಇಹದ ಚೆಲುವ ಸೂರೆಗೊಂಡು
ಮಡಿಲ ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಇಂಪು

ಗಾನವೊಂದ ಉಲಿದಿದೆ...!

ಹಚ್ಚಗಿರಲಿ ಒಲವ ಹಸಿರು

ಪ್ರೀತಿಗೊಂದೆ ದಿನವು ಬೇಡ

ಚಣವ ಮರೆತು ಸನಿಯದಲ್ಲಿ

ಲೀನವಾಗು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ

ಬೆರೆತು ಸರಿವ ಕಾಲವೆನಲಿ ಪರಾಕು ಪ್ರೀತಿಗೆ!

ಮೋಡ ಸರಿದು ಬೆಳಕು ತಬ್ಬಿ
ನಾದವೊಂದು ಹರುಷದುಂಬಿ
ಮರೆಯ ಪರದೆ ಸರಿಸಿ ಮನದೆ

ಹರಡಿ ನಗುವ ತೆರದಿ ಚಣದೆ

ಮುಗಿಲನೆಲ್ಲ ಒಲುಮೆಯ ಚಿತ್ತಾರವೊಂದು ತುಂಬಲಿ!!