ರಾಖಿಯ ಆಯ್ಕೆ!!

ರಾಖಿಯೆಂದರೆ ಮುಗಿಯದ ಸಂಭ್ರಮ

ಅವತರಣಿಕೆಯಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಹೊಸವು...

ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದು ಅಂಗಡಿಯ ಸುತ್ತುವುದೇನು

ಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ರಾಖಿಗೆ 

ಎಲ್ಲವನು ಬೆಳಕಿಗೆ ಹಿಡಿದು ತಿರುತಿರುಗಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದೇನು

ಇದರ ಬಣ್ಣ ಚಂದ ಅದರ ನಮೂನೆಯೊಂದು ಇನ್ನೂ ಚಂದ 

ಮುಂದಿನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾದುದಿದ್ದರೆ ?

ಇದ ಬಿಡಲೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ - ಒಮ್ಮೆಗೇ ಕೊಳ್ಳಲೂ ಮನ ಒಲ್ಲ... 

ಕೊನೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲು ಒಂದೇ ರಾಖಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯ ಭಾಗ್ಯ

ಬೇಕಲ್ಲವೇ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾದುದೊಂದು?...

ಎಲ್ಲ ರಾಖಿಯ ಕೊಂಡಾಯ್ತು ಹಾ!

ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ಮೊದಲೇ,

ಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯ ರಾಖಿ, 

ಮಿಂಚುವ ಅದಾವುದೋ ರಾಖಿ,

ನಾ ಕೊಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನ-ವಿಶಿಷ್ಟ ರಾಖಿ

ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚಿ ಉತ್ಸಾಹ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕೆ?  

ಕಲಿಕೆ

ಮಂಜು ಬಿದ್ದಂತೆ ಹಬ್ಬಿದಾ ನೀರವತೆ
ಈ ಮುಗಿಲಿಗೂ ಬಡಿದಿರುವಂತೆ ಮಂಕು
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕವಿದಿವೆ ಬಿಡೆನೆನ್ನುವ ಗೊಂಚಲ ಮೋಡ
ಬೇಡವೆನ್ನುವ ಕಾಲ ಕಳೆಯದೆ ಕಾಡಿಹುದು
ಬಾರೆನೆನಿಪ ಕಾಲಕೆ ನಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾತೊರೆದಿಹೆ
ಕಯ್ಯ ತುಂಬಿಹ ಹಣತೆ ಸೊಡರು ತುಯ್ದಾಡಿ
ಹರದಾರಿಗಳು ನೂರಾರು ಸಾವಿರವಿರಲು
ತಾಳ್ಮೆಯ ಕೊಂಡಿ ಜತನ ಮಾಡಿಹೆ
ಬೇಸರಗಳು ನೂರುಂಟು ಬದುಕಿನಲಿ
ಈಸಿ ಗೆಲ್ಲುವುದೆ ಜಾಣನಾ  ಪಥವೆಂದು
ಎಡವುತ್ತಲಾದರು ಸರಿಯೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿರಲು
ಅಣಕದಿಂ ನಕ್ಕು ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಮೋಜ ತಾ ನೋಡಿದೆ

Potato Wedges

Wedges are always on our menu when we have pizzas. Being such a certain choice, i wanted to try it out at home. I browsed through web and finally designed as per my spice preferences. It came out lip smacking though! And here is the recipe i followed:

Needs:

Potatoes (1/4 KG)

Oil for frying

Rice floor (1 Cup)

Garlic (one medium sized)

Salt, Pepper powder, Chilly powder, Amchur powder (as per taste)

Garam Masala (Optional)

Rosemary

• Cut each potato without peeling it off into 8-12 pieces longitudinally. Boil them in cooker with a little sea salt till the pressure is raised and put it off the fire. They should not get mashed up.
• Add a few spoons of heated oil to the rice floor. It ensures crispness of the outer layer of wedges, when done. Take a little rice flour or all purpose flour and mix with water till a little flowy in consistency.
• Add salt, pepper, very little of chilly powder and amchur powder. If you want it to be more spicy, add a little garam masala.
• Juice the garlic cloves. either mash it using a thick spoon, or crush it in a mixer. Just be cautious that only its juice is added to the batter. 
• Add a little Dehydrated or fresh Rosemary to the batter.
• Heat the oil and deep fry those potato pieces till golden brown, after dipping them in the batter. 
• Drain excess oil on an absorbent paper.
• These wedges taste great with tomato ketchup.

Note: The batter around the potatoes should never be very thick or they may become soggy.

Find your reason to live

We’re all bewitched with happiness. We’re totally amused when happiness engulfs us. At the moment, all the sorrow vanishes and we’ll be in a state of bliss. But, like other emotions, happiness is also not permanent. Though we won’t be willing to accept it, sooner or later the balloon of “All is well” bursts up into mystified sorrow.

This is actually a cycle which keeps repeating itself in anyone’s life about which everyone keeps complaining. But, this time, I actually gave it a deep thought. We always feel emotions. That means, emotions actually doesn’t exist all the time. We feel, and any emotion is just a state of mind. That implies, though we are in a tight and tedious situation, we can still be happy or at least not worry, by controlling our state of mind. I know that it just looks simple.  And it’s terribly tough to bring it into vogue. But when a small disturbance can spoil all the happiness or the bliss that surrounds us, why can’t it happen the other way round? Why can’t we feel calm when in fix, or when we think that we’re totally jinxed?

Life is a bitch. Agreed. It never gives an impeccable choice for any person to be in only one kind of position in life’s game. The position keeps changing. But when life has all reasons to make us feel sad, ideally it should have at least one good reason to make us feel light hearted, and thereby make us be happy.

There might be thousand reasons to pull your mood down. But there somewhere will surely be a reason which is why we can still lift up our moods, which accurately is the reason to thrive good even in midst of dwindling hopes, from simply being gloomy unnecessarily.

Find that one reason, find that one spark in you, find that one sole reason which refrains you from feeling down……… and you will have all the strength to slog on, for the rest of life without complaining. it may be a person, an unforgettable moment, an achievement, or might even be an inspiring song!

Now.....,

 People say that its the easiest to dig into oneself :)  So,  Happy digging in to "YOU'! Find your reason to always keep that smile on!!

"EEga" - The revenge of a reincarnated life!!

Wanted to watch “Eega” movie since all the promos started rolling. One reason was that it has Sudeep in its casting and another being the weird story of a house fly taking revenge on him. Expectations were a little less since usually the movies that give a lot of hype fail to meet up to them. Titles start with “Katha Chaptaanannaav” from a little girl to a father…. And the story begins..

Sudeep is a bad boy in the story who resorts to unfair means to get his business on rolling and who is also a playboy who firmly believes he can make any girl fall for him except his wife who refused to write her property to his name and finally had died mysteriously. He meets Bindu (Samanta) who works for an NGO and likes her. But she doesn’t fall for him, owing to her love towards Nani. When Sudeep realizes that she won’t even realize that he’s trying to make her fall for him, he kills Nani and makes it look like an accident.  Nani is reborn as a house fly and owes to take revenge on Sudeep and threatens to kill him.

Now, the whole crux of the story lies in how the fly kills him.

It’s a movie which will keep you curious until the end. It’s technically an awesome movie with the entire graphically created house fly and its tricks to make the villain’s life miserable.

The -falling in love- part of the movie is something which everyone can relate to, and the fun when the fly torments the villain is hilarious. Till now we, Kannadigas have watched other languages being used in Kannada movies, for a change, in this one, you get to hear Kannada dialogues by Sudeep. And obviously that gives you a sense of pride. Everyone in it have given their best but, it‘s the technical work in the movie that secures rank one. Sudeep has proven his acting abilities again. There is a tremendous improvement in Samanta’s acting too.

Note: Please do not get up and go when the movie seems to have finished, or you will miss 5more minutes of fun part that’s in queue after the ‘Eega’ song.

Thinkisi....

ಒಬ್ಬಾತ ಕೊಳವೊಂದರಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಕೂಗುತ್ತಾನೆ... "ಯೆಜ್ಮಾನ್ರೆ!   ಇದೇ ನೀರಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆ-ದನ ಗಲೀಜು ಮಾಡಿವೆ! ನೀರು ಕುಡೀಬೇಡಿ!!". ಕುಡಿಯೆ ಹೊರಟವನು " What? I cant understand kannada. I'm staying in karnataka for 10 yrs now and still havent found a bit of need to learn it! Speak in english na..... " ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬಾತ, " Drink from both hands dude!!! You can drink more!!" ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ.


ಹೀಗಿರ್ಬೇಕ್ರೀ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನ. ತಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನವಶ್ಯ ದುರಭಿಮಾನ ತೋರಿಸೋರ ಮುಂದೆ, ಕನ್ನಡವನ್ನ ಸೆಟೆಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಮರ್ಯಾದೆಗೆ ಕಿರೀಟವೇ ಹೊರತು ಅವಮಾನವಲ್ಲ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಾಳಲುಗೊಡಿ.... ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಅನವಶ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಇನ್ನ್ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಉಪಯೋಗ ಬಿಡಿ. ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಮಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿ. ಕ್ಷೀಣಿಸ್ತಿರೋ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾಳು ಕೊಡಿ. ಗಾಂಚಾಲಿ ಬಿಡಿ., ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡಿ!

Prat recalls of college days-1

Eating chicklets, checking on new movies, long running discussion about boys, short run changing comments on make ups, cars and other vehicles, did we do the same good things way back in our college days? My answer'd be, sort of, ....Yes..

Me, Viju and Battu were friends fr life during MBA days. We used to have too many classes especially on saturdays which used to usually run till 7pm. The classes, thou were interesting, everything'd start to run above r heads aftr 5 in the evening. Then the chats'd start. Mobiles'd be busy msging to each other thou sittin next to one another. No one wanted to gain a lecturer's attention for an undue course of action. Despite that we'd start giggling in midst of class which'd eventually involve everyone and get warings from tutors. We'd long fr breaks and would plead to call it a day off. Once we were done with all the forcibly tied-up classes, a new world'd get revealed. Eat snacks(since the chats weren't available in r campus those days), gossip more about the guest lecturer than the guest lecture itself, and sink into r rooms with r new laptops loaded with movies more than subjects and presentations which mattered for the MBAcourse.

We'd get into study mode on and off, only once the exam dates were announced. Distinct stories of each friend in campus that we had known are worth remembering.

Those long talks over hostel dinner, crazy days of watching all the just then released pirated copies of movies, our study night-outs during exam,  weekend escapes to our natives, last minute assignment preparations, those idiotic golden dreamy irresponsible days when we were thrilled just by a slight drizzle outside our rooms' window pane'd never return now, we know. But recalling them makes us feel lively and I can still feel the greens of GKVK onto my mind....

Despite all this, hats off to r campus which taught us to think, work and live to the fullest, rather than to merely earn a meek living.

GKVK Zindabad!

ಅಮ್ಮಾ.. ಅಮ್ಮಾ,.. I love you..

ಎಂದಿನ ಅಮ್ಮಾ,

ಮನುಷ್ಯನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ. ಈ ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ಸತ್ಯವಾದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಿಚಾರದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಬದಲಾಗಿ ಸತ್ಯವೂ ನಂಬುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾರ್ಪಾಟಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗೇ ನನ್ನದೊಂದು ದೂರಬಾರದ ದೂರಿದೆ... ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಮೇಲೆ. ನನ್ನನ್ನು ಏಕಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಹಡೆದೆ? ಗಂಡು ಮಗುವಾದರೆ ನಾನು ಮದುವೆಯ ನಂತರವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರಬಹುದಿತ್ತೆ ಎಂಬ ತುಲನೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ಆಗಾಗ ಕುಟುಕುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ಮುಸುಕಾಗದೆ ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿವೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪೂರ್ವದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೀನೆ ನನಗೆ ಪ್ರತಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಗುರು. ನಂತರವೂ ನಾನು ಚರ್ಚಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವಾಗಲೆಲ್ಲ ನೀ ಹೇಳಿದ ಎಷ್ಟೋ ಅಂಶಗಳು; ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಆ ಗೆಲುವಿಗೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್ ಇಲ್ಲದಾಗ ನೀ ಕಲಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳೇ ನನ್ನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಮೂಲ. ನಾ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ನೀ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ "ತಾಯಿ ದೇವರೆಂದು ವೇದ ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳುತಿಹುದು... ಜನನಿಯಿಂದ ಪಾಠಕಲಿತ ಜನರು ಧನ್ಯರು"- ಈ ಪದ್ಯ ನಿನ್ನ ನೋಡಿಯೇ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಭಾವ ನನಗೆ..ಬದುಕುವುದನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟು, ಸಂಯಮ ಮೇಳೈಸಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ರಕ್ತಗತವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಸಿರಿ ನೋಡಿ ಬಾಯ್ ಬಿಡುವ ಪ್ರಪಂಚದೊಳಗೆ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಸಿರಿತನದಿಂ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಬಾಳಲು ತೋರಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಅನಂತ ವಂದನೆ.

ಇಂದಿನ ಅಮ್ಮಾ,

ನಿಜವೇನೆಂದರೆ, ಕಾಲೇಜ್ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅತ್ತೆಯಿಲ್ಲದ ಮನೆಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವಂತೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ವರನಾಗಲೆಂದು ನನ್ನ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸುವಾಗ ನೀವು ನನಗೆ ಸರಳವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಂಡದ್ದೇ ಮೊದಲ ಕಾರಣ. ನಾನೇನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಚೆಂದಾಗಿಯೇ ಕಾಣುವುದಲ್ಲವೇ ನಿಮಗೆ? ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯವೆರೆಗೂ ಕೊಂಚವಾದರೂ ಅಸಮಾಧಾನ ತೋರಿಲ್ಲ ನೀವು. ನಿಮ್ಮ 'ಸೊಸೆ-ಮುದ್ದಾ'ಗಿರುವ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸದಾ ಅರ್ಹಳಾದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಲೆ ಇರಲಿ, ಟೀವಿಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿರಲಿ, ಓದು ಇರಲಿ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವೇ ನನಗೆ ಬಲ.ಕಾಲಿಡುವ ಮನೆಯೆಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗುವುದೋ ಎಂದು ಬಗೆದಿದ್ದ ನನಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿತ್ತಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೂ ಹಾಸಿದ, ಹಡೆಯದಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮನಾದ ನನ್ನ ಅತ್ತೆಗೆ, ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ, ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಲಿಸುವ ಸಂಯಮದಿಂದ ಅಡುಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಈ ಅಮ್ಮನಿಗೆ, ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಹುಡುಗನನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿತ್ತವರಿಗೆ, ಈ ಜೀವ ಚಿರಋಣಿ.

ಚಣದ ಯುಗವು

ಸಮಯ ಜಗ್ಗಿ ಸರಿಯಲೊಲ್ಲ

ತನ್ನ ಪಟ್ಟು ಸಡಿಲವಿಲ್ಲ 

ಗೋಗರೆದರೂ ಇನಿದನಿಯಲಿ

ಆ ಕರಾರು ಸಡಿಲವಿಲ್ಲ

ಗಂಟೆ ಹಲವು ಸರಿದ ಮೇಲು

ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆ ಚಲಿಸಲೊಲ್ಲ

ಕಾದ ಮನಕೆ ತಂಪನೀವ

ಚಣವು ಅದುವೆ ಬಾರದೆ

ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಕಾದ ಸಮಯ

ನೂರು ಘಳಿಗೆ ಕಳೆದರೂನು

ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆ ಮನಕೆ ಅದುವೆ

ನೂರು ಘಳಿಗೆ ಭಾಸವು

ಆದರೂನು ಅದರ ಸೊಲ್ಲ

ಕೆಳ್ವರಾರು ಇನಿತು ಮೆಲ್ಲ

ಓಡುತಿರುವ ಕಾಲಕೆ ಲಗಾಮ-

ನೆಂತು ಬಿಗಿಸಲಿ?

ಅಂತು ಕಾದ ಸಮಯ ಬಂತು

ಸೋತ ಮನಕೆ ಒಲವ ಪಾನ

ಇನಿಯ ಬರುತ ಹರುಷ ತಂದ

ಯುಗವದೀಗ ಚಣವದಾಗ-

ಬಾರದೇಕೆ ಎನುತ ಚಿತ್ತ

ನಲಿದು ನಗುತ ಕುಣಿವುದು!!